نانو تکنولوژی

گروهي از محققان ايتاليايي از CNR-ISOF واقع در بولونيا و دانشگاه دي‌تريسته، به همراه همکارانشان از دانشگاه نامور در بلژيک نشان داده‌اند که مولکول‌هاي مزدوجِ داراي محل‌هايي با قابليت ايجاد پيوندهاي هيدروژني مکمل، مي‌توانند خود را به صورت نانوساختارهاي پيچيده شبيه سيستم‌هاي مايسلي طبيعي آرايش دهند.

در طبيعت از طريق همگذاري ابرمولکول‌هاي خاص از انواع مختلف، معماري‌هاي زيبايي در مقياس نانو ايجاد مي‌شود. در اين ساختارها اغلب از پيوندهاي هيدروژني مکمل استفاده مي‌شود که منجر به بهينه‌سازي برهمکنش‌هاي حلال‌دوستي مي‌گردد.

استفاده از پيوندهاي هيدروژني همچنين امکان تنظيم اندازه و شکل نانوذرات را فراهم مي‌آورد. پيوندهاي هيدروژني مکمل، خودآرايي نانوذرات را به شکل توده‌هاي هم‌شکل بهبود بخشيده و امکان ايجاد تغييرات مورفولوژيکي از نانوذرات به مايسل‌ها را ايجاد مي کنند.

اين گروه تحقيقاتي همچنين نشان داده‌اند که مي‌توان از طريق تغييرات دمايي، فرايند تجمع نانوذرات را معکوس نمود که اين قابليت، امکان استفاده از اين ساختارها را در رهايش مولکولي فراهم مي‌کند.

نيکولا آرمارولي از CNR-ISOF و محقق اصلي اين کار پژوهشي مي‌گويد: «هدف اصلي از انجام اين کار ايجاد مجموعه‌اي متشکل از نانوساختارهايي است که مي توانند در دارورساني، تصويربرداري زيستي، و ابزارهاي اُپتوالکترونيکي مورد استفاده قرار بگيرند».

با اين حال آرمارولي مي‌گويد يکي از چالش‌هاي اصلي اين کار، طراحي نانوساختارهايي با عملکرد مولکولي مطلوب است، بدون آنکه ويژگي‌هاي کليدي همچون پايداري شيميايي و لومينسانس نوري تحت تأثير قرار بگيرند.
اين محققان نتايج کار خود را در سال 2009 در مجله Chem. Commun. منتشر نموده‌اند.