محققان براي ساخت مواد حاجب در خون كه زمان ماندگاري بالاي داشته باشد، در حال قرار دادن نانوذراتي با پاية مغناطيسي درون سلول‌‌‌‌هاي خوني زنده هستند.

نانوذرات مواد حاجب بسيار خوبي براي تصويربرداري در پزشکي هستند؛ اما زماني که به‌عنوان ذرات مستقل تزريق مي‌شوند، سريعاً از خون به کبد بيمار رفته و در نتيجه از سودمندي روش کاسته مي‌‌‌‌شود. با قرار دادن نانوذرات مغناطيسي در گلبول‌‌‌‌هاي قرمز بيمار، اين ذرات از اينكه به‌وسيلة ساز و كار‌‌‌‌هاي دفعي بدن حذف شوند، ايمن مي‌مانند و مي‌‌‌‌توانند تا 120 روز(که سن طبيعي يک سلول‌‌‌‌هاي قرمز خوني سالم است) در بدن باقي بمانند.

دکتر وان هوتن، سرپرست گروه، مي‌‌‌‌گويد:«با افزيش زمان ماند‌‌‌‌گاري نانوذرات در بدن از دقيقه به ساعت و روز، مي‌توان اعمالي مثل مانيتور کردن درمان‌‌‌‌هاي پيچيدة قلبي عروقي را به‌وسيلة تصويربرداري‌ـ که هم‌اکنون چند ساعت به طول مي‌‌‌‌انجامد‌ـ به‌راحتي انجام داد.

براي مثال با اين نانوذرات مي‌‌‌‌توان حجم خون در حفره‌‌‌‌هاي مختلف قلب در طول درمان radio-frequency ablation را مشخص کرد. RF ablationروشي با تهاجم کم براي درمان مشکلات آريتمي قلبي است که طي آن يک ميلة جراحي وارد قلب بيمار شده، ساعت‌ها آن‌‌‌‌جا مي‌‌‌‌ماند. در اين روش مي توان به جاي ميله از نانوذرات ساخته‌شده استفاده كرد و آنها در تمام مدت انجام عمل در محل باقي بمانند.

منبع:http://medicalphysicsweb.org/cws/article/industry/35999