نانوجاذبي براي حذف فلزات سنگين از پسابها
نانوحفرهاي سيليكاتي به وسيله محققان پژوهشگاه علوم و فنون هستهاي سنتز شد
و ساختار آن به منظور جذب بيشتر فلزات سنگين از پسابهاي صنعتي اصلاح شد.
دکتر حميد سپهريان و همكارانش در پژوهشي، ساختار نانوحفره سيليکاتي MCM-41 را با
استفاده از گروههاي عاملي تيول و آمين اصلاح نمودند و موفق به تهيه جاذب نانوحفره
جديدي با ظرفيت جذب بالا براي کاتيونهاي سنگين شدند.
دکتر سپهريان در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو، مراحل سنتز
اين نانوحفره را چنين برشمرد: «ابتدا نانوحفره سيليكاتي MCM-41، تهيه و سپس براي
اصلاح رفتار جذبي آن، از (3- مركاپتوپروپيل) تريمتوكسي سيلان و (3-
آمينوپروپيل) ترياتوكسي سيلان براي عاملدار کردن ساختار نانوحفره، استفاده شده
است. براي اين کار، مقدار مشخصي از نانوحفره MCM-41 و واکنشگرهاي آلي ذکر شده، در
حلال تولوئن رفلاکس شده و بعد از زمان معيني، فيلتر گرديده و چند بار با اتانول
شستشو و در نهايت خشک گرديده است. براي اندازهگيري ميزان جذب، جاذبهاي اصلاح شده
را با يونهاي مختلف مجاورت داده، هم زده و بعد از زمان معيني، ميزان يون را در
محلول اندازهگيري کردهايم».
نتايج حاكي از آن است که جذب يون روي (Z N روي جاذب سنتز شده به طور قابل ملاحظهاي
نسبت به دو جاذب قبلي که فقط با يک گروه عاملي، عاملدار شده بودند افزايش يافته
است.
بنابراين تمامي صنايعي که با پسابهاي حاوي کاتيونهاي سنگيني مانند کروم، جيوه،
روي و زيرکونيوم مواجه هستند، ميتوانند از اين محصول استفاده کنند.
جزئيات اين پژوهش که با همکاري دکتر سيد واقف حسين، آقاي فرخ رخشندهرو و خانم ليلا
کامل انجام شده، در مجله Chinese Journal of Chemistry (جلد 27، صفحات 2174- 1271،
سال 2009) منتشر شده است.
منبع:http://www.nano.ir/newstext.php?Code=6906
خدای را سپاسگزارم که به من فرصت داد تا بتوانم به وسیله این وبلاک با بندگانش ارتباط برقرار کرده و همچنین معلوماتم را نشر دهم .برای همه بازدیدکنندگان ارزوی توفیق را از خدای منان دارم.