رهاسازي کنترلشده دارو با نانوذرات مغناطيسي
براي رهاسازي کنترلشده دارو در داخل بدن روشهاي معدودي از جمله کاشت يک چشمه گرمايي يا کاشت يک تراشه الکترونيکي، وجود دارد. ولي تاکنون، هيچکدام از اين روشها نتوانسته است به طور قابل اعتمادي تمام کارهاي مورد نياز را که شامل قطع و وصل مکرر دارورساني، تحويل مقدار مناسب دارو و تنظيم آن بر اساس نياز بيمار ميشوند، را انجام دهد. اکنون محققاني از بيمارستان کودکان بوستون با ترکيب مغناطيس و فناورينانو توانستهاند راه حلي ابداع کنند.
اين محققان يک افزاره کوچک قابل کاشتي ساختهاند
که داراي قطري کمتر از يک سانتيمتر است و ميتواند دارو را درغشاء مهندسيشده خاصي که در آن نانوذرات مغناطيسي
اکسيد آهن جاسازي شدهاند، کپسوله کند.
اعمال يک ميدان مغناطيسي متناوب خارجي باعث گرمشدن نانوذرات و در نتيجه گرمشدن
ژل موجود در غشا و تخريب موقتي آن ميگردد. اين تخريب باعث گشودهشدن دريچهها ميشود
و دارو اجازه ورود به بدن را پيدا کند. هنگامي که ميدان مغناطيس خارجي قطع گردد،
غشاء سردشده و ژل داخل آن منبسط ميشود و درنتيجه دريچهها بستهشده و تحويل دارو
متوقف ميگردد.
با تنظيم مدت زمان روشنبودن ميدان مغناطيسي خارجي ميتوان مقدار داروي رهاشده
را به خوبي کنترل کرد. آهنگ تحويل دارو در طول چندين بار آزمايش کاملا پايدار و
يکنواخت بودهاست. آزمايشها نشان ميدهند که کليد تحويل دارو ميتواند فقط با 1
الي 2 دقيقه تأخير قبل از رهاسازي دارو وصل شود و با 5 الي 10 تأخير قطع
گردد. غشاءها در تستهاي کشش و فشار پايداري مکانيکي خوبي داشتهاند که نشاندهنده
دوام آنها ميباشد و هيچگونه خاصيت سمي براي سلول ندارند زيرا توسط سيستم ايمني
مربوط به موش طرد نشدهاند. اين غشاءها تا 45 روز توانستهاند خاصيت خود را در بدن
حفظ کنند.
اين غشاءها تنها با دماهاي بالاتر از دماي معمولي فعال ميشوند بنابراين گرماي
حاصل از تب بيمار يا التهاب موضعي باعث فعاليت آنها نخواهد شد.
منبع:http://www.nano.ir/newstext.php?Code=6805
خدای را سپاسگزارم که به من فرصت داد تا بتوانم به وسیله این وبلاک با بندگانش ارتباط برقرار کرده و همچنین معلوماتم را نشر دهم .برای همه بازدیدکنندگان ارزوی توفیق را از خدای منان دارم.