يک تحقيق جديد در مقياس نانو نشان مي‌دهد که دندان‌هاي انسان بعد از به‌کارگيري چندين محصول مختلف که براي سفيد کردن دندان‌ها استفاده مي‌شوند، بخشي از استحکام ميناي خود را از دست مي‌دهند. اين مطالعه نشان مي‌دهد که شايد لازم باشد توليدات آينده‌ي اين محصولات براي کاهش اثرات جانبي در مقياس نانو، دوباره فرموله شوند.

اين محققان مي‌گويند که دندان‌ها نوعاً مي‌توانند استحکام خود را بعد از دست‌ دادن مقادير کوچکي از سختي ميناي دندان بازيابي کنند. اما اين اولين مطالعه است که نشان مي‌دهد در مقياس نانو چگونه دندان‌هاي انسان تحت تأثير سفيدکننده‌هاي رايج دندان قرار مي‌گيرند.

شِرين آزِر، از دانشگاه اُهايو و يکي از اين محققان مي‌گويد: در مقياس نانو کاهش قابل توجهي در سختي ميناي دندان وجود دارد. هرچند اين کاهش ممکن است براي چشم انسان قابل رؤيت نباشد، ولي از نظر تحقيقاتي مهم است، زيرا نشان مي‌دهد که ما بايد چگونه اين محصولات را اصلاح کنيم.

محصول‌هاي سفيدکننده‌ي دندان حاوي محلول‌هايي از پراکسيد هيدروژن يا پراکسيد کرباميد هستند. اين مواد اثرات سفيدکنندگي دارند. آنها با توليد راديکال‌هاي آزاد ناپايدار که به مولکول‌هاي رنگ‌دانه موجود در قسمت‌هاي آلي ميناي دندان حمله مي‌کنند؛ دندان‌ها را سفيد مي‌کنند. آزِر مي‌گويد: سفيد کردن داندان‌ها باعث زيبا شدن آنها مي‌شود و مردم تمايل به ديدن اين زيبايي دارند، اما اين سفيد کردن بدون اثرات جانبي نيست.

اين محققان براي تست سختي و سفتي ميناي دندان (توانايي سطح آن براي برگشت به حالت اوليه) از يک ابزار ويژه براي اعمال نيرو و يک ميکروسکوپ نيروي اتمي براي مشاهده‌ي اثرات نانومقياس روي اين دندان‌ها استفاده کردند. در اين تست‌ها، محصولت سفيدکننده‌ي مختلف به طور مشابه سختي و مدول کشساني ميناي دندان را کاهش دادند.

اين محققان مي‌گويند: سازنده‌هاي اين محصولات بايد بتوانند غلظت‌هاي اين مواد به‌کار رفته براي سفيد کردن دندان‌ها، را تغيير دهند.

نتايج اين تحقيق در مجله‌يJournal Of Dentistry منتشر شده‌است.

منبع :http://nano.ir/newstext.php?Code=5954